سلام خداحافظی در 5 اردیبهشت 87 و بازگشت دوباره در 1 سال و ده روز بعد. هیچ جا خونه خود آدم نمیشه.اینجا کلی خاطرات تکرار نشدنی هست و تمام در و دیوارش پر از یاد دورانهای مختلف است برایم.
میپرسی در غیابت چه کردم؟ غیبتت؟ تو در من بودی! با چمدانت در پیاده روهای ذهنم راه رفته یی! ویزای تو پیش من است و بلیط سفرت! ممنوع الخروجی از مرزهای قلب من ممنوع الخروجی ازسرزمین احساسم!