کابوس

چهارشنبه 26 مهر1385- 2:29 PM - آرش

وقتي که نمي خندي
از فشار لبهايت
خوب مي فهمم
دلهره داري تا مبادا
تنهائيت را بالا بياوري

كلاغ هاي من

چهارشنبه 5 مهر1385- 11:54 PM - آرش

در خيابان وليعصر تهران ،
عاشقت مي شوم
زير درختان خاطره چنار
كه من و تو را پياده مي روند ،
آرام آرام
و قصه مان را
تا گلدان خالي پشت در ادامه مي دهم...
بهت كه گفته ام
كلاغ هاي من ،
هيچ وقت به خانه نمي رسند!

تاوان

یکشنبه 26 شهریور1385- 9:41 PM - آرش

 این که من می‌کشم
درد بی تو بودن نیست.
تاوان با تو بودن است

دیوونه

منگر

جمعه 24 شهریور1385- 9:50 AM - آرش

منگر به هر گدايي
که تو خاص از آن مايي

جمعه 17 شهریور1385- 1:22 PM - آرش

قویتر از تخیل منی در خیالم نمی بینمت.

شب بی نقص

جمعه 27 مرداد1385- 3:43 PM - آرش

یادت هست؟ توی تاریکی خیابان خم شدی و گونه چپم را بوسیدی. باران می‌بارید و من طبق معمول دیرم شده بود و تو، توی تاریکی خم شدی و گونه چپم را بوسیدی. گفتی: "الهام، هر وقت، هر جا، فقط تلفن کن. من خودمو می‌رسونم..."

از آن شب‌هایی بود که این قدر خوب و بی‌نقصند که آدم غمگین می‌شود، چون می‌داند که دیگر تکرار نمی‌شوند. آن شب بود که فکر کردم اگر ازدواج کردم و شوهرم بدمستی می‌کرد ودست بزن داشت، چمدانم را می‌بندم و پیش تو می‌آیم. آن شب بود که باورم شد توی قبیله مردهایی که دوست داشته‌ام و دوست خواهم داشت، قلبم تو را جور دیگری دوست دارد.

حالا امشب، از این همه فاصله هم، لرزش صدایت را تشخیص می‌دهم و تصویرت، که تلفن به دست راه می‌روی و داد می‌زنی و یادم می‌آوری که با خودم چه کرده‌ام، توی ذهنم پیچ و تاب می‌خورد. صدایت توی سرم تکرار‌ می‌شود و من فقط فکر می‌کنم که کاش هنوز هم آن قدر نزدیک بودی که بتوانی خم شوی و گونه چپم را ببوسی...

بغض شیشه

سه شنبه 17 مرداد1385- 1:12 AM - آرش

هی مرور خاطرات و زل زدن به نقش  قالی
یه نگا به قاب عکس و یه نگا به جای خالی
شب تا صب لالایی خوندن واسه ی خواب ستاره
زیر لب گفتن و گفتن کاشکی برگرده دوباره

عروسك

چهارشنبه 21 تیر1385- 11:1 PM - آرش

تكون ميخوره و نشون ميده كه خوابش نميبره. عروسكش رو از روي ميز توالت بر ميداره و بغل ميگيره. وول ميخوره. خوابش نميبره. چشمام رو باز نمي كنم. دستم زير سرشه. دستم خواب رفته. اگر دستم ازاد بود منهم وول ميخوردم كه يعني منهم خوابم نميبره. اونوقت منم دستم رو ميبردم زير تخت و عروسك خودم رو مي آوردم بيرون و بغل ميگرفتم.

خاطره

چهارشنبه 14 تیر1385- 9:38 PM - آرش

يانوشکا دراز کشيده بود و از پنجره ي مورب به آسمان نگاه ميکرد. چراغ را خاموش کردم، نور کمرنگي از پنجره ي سقف به درون ميريخت. نگاه کردم، برف هنوز روي شيشه ننشسته بود. هنوز همه جاي اتاق مهتابي بود. صورت يانوشکا هم مهتابي بود.
گفتم:«يادت ميآيد که آن شب هيچ رقم گرم نميشدي، بعد آنقدر گرمت بود که هي ميگفتي پنجره را باز کن؟»
گفت:«يادم بيار.»

خار مغيلان

چهارشنبه 14 تیر1385- 0:0 AM - آرش

دروغ بود

پنجشنبه 8 تیر1385- 10:9 AM - آرش

دروغ بود ... دوست داشتن هایت ... دوست داشتنی هایت ... گفته هایت ... گفتنی هایت ... ردپای نمناک سیاهی سرمه روی گونه هایت ... روی شانه هایم ... صدای هق هق ...

آواي باران

سه شنبه 6 تیر1385- 8:13 PM - آرش

تو برايم آواي باراني!
گيرم بعد از آن باران هم آمد.
حسرت اين همه سال بي باراني هم سراب شد.
تو هم در باران بازو در بازوي ِ من پرواز كردي،
چتر هم نداشتيم،
خيس هم شديم،
مشت هايمان را هم از باران پر كرديم و مستانه سر كشيديم،
همديگر را هم به دانه هاي باران قسم داديم كه پونه ها را فراموش نكنيم.
مدام هم حرف هم را قطع كرديم كه زودتر بگوييم "دوستت دارم"!
وقتي قرار نيست بماني و بمانم، ديگر چه فرقي مي كند؟
ديگر چرا راه به راه به اين دل شراره شراره شده اميد واهي بدهيم؟!
ديگر چرا راه به راه زمزمه كنم تا هميشه مال من باش؟!
ديگر چرا راه به راه در نگاهم خيره شوي و بگويي نازنين مال ِ من هستي؟!
ديگر چرا راه به راه همديگر را گول بزنيم كه سهم هم هستيم؟!
مي داني چقدر از ته دل دعا مي كنم كه از اين خواب بيدار نشوم؟
مي داني چقدر به اين منطق باور داده ام كه سكوت كند؟
لابد تو هم چيزهايي را پس زده اي تا به اينجا رسيده اي.
نوشته هايم بدون تو و باران و سكوت و عطر مريم، ديگر رنگي ندارد!
دارد؟...
من نگران دلهايمان هستم!!!

ماموریت

جمعه 2 تیر1385- 7:34 AM - آرش

دخترجوانی ازمکزیک برای یک مأموریت اداری چند ماهه به آرژانتین منتقل می شود.

زیبا ترین حرف

یکشنبه 14 خرداد1385- 11:18 AM - آرش

زیبا ترین حرفت را بگو
شکنجه ی پنهان سکوتت را آشکار کن
و هراس مدار از آنکه بگویند
ترانه یی بیهوده می خوانید.
چرا که ترانه ی ما
ترانه ی بیهودگی نیست
چرا که عشق
حرفی بیهوده نیست

یک جرعهء تو

دوشنبه 8 خرداد1385- 10:54 PM - آرش

ای کاش میدانستی چقدر چشمانت را گریستم
و تا کجای شب در گیسوان تو سرگردان بودم
من هرشب از کوچهء خود بیرون میزنم
و به دنبال یک جرعهء تو
تمام میخانه های شهر را میگردم
اما افسوس و هزاران بار افسوس......

زير بارون راه نرفتي

چهارشنبه 3 خرداد1385- 9:12 AM - آرش

زير بارون راه نرفتي
تابفهمي من چي ميگم
تو نديدي اون نگاه رو
تا بفهمي از كي ميگم.

چشماي اون زير بارون
سر پناه امن من بود
سايه بون دنج پلكاش
جاي خوب گم شدن بود

تنها شب مونده و بارون
همه ي سهم من اين بود
تو پرنده بودي من سرو
ريشه هام توي زمين بود

اگه اون رو ديده بودي
با من اين شعر رو مي خوندي
رو به شب دادمي كشيدي
نازنين ! چرا نموندي ؟

حالا زير چتر بارون
بي تو خيس خيس خيسم
زير رگبار گلايه
دارم از تو مي نويسم

تنها شب مونده و بارون
همه ي سهم من اين بود
تو پرنده بودي من سرو
ريشه هام توي زمين بود

لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم

شنبه 30 اردیبهشت1385- 0:9 AM - آرش

امام رضا (ع) فرمود: " کسی که بعد از نماز صبح صد مرتبه بگوید:( بسم الله الرحمن الرحیم لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم) به اسم اعظم* خداوند نزدیکتر است از سیاهی چشم به سفیدی آن و بدرستی که داخل این عبارت اسم اعظم خداوند است."

ادامه مطلب