غرق

چهارشنبه 28 فروردین1387- 0:3 AM - آرش

در پیچ گیسوانت
در خم ابرویت
در گوشه لبت
گم می شوم.
با هر نگاه
در امواج بلند
خاطرات صورتت
غرق می شوم.
غرق در لحظه ها
خاطره ها.

ایرانسل

شنبه 10 فروردین1387- 10:26 PM - آرش

ببین پسر دوستیت مثل ایرانسله
دائم بهم کادو میدی.
اما تا میخوامت در دسترس نیستی.
بیا مال خودت.

ناخوشی

جمعه 9 فروردین1387- 1:57 PM - آرش

… من الان یک ماهه ناخوشم. و در این مدت خیلی تلاش کردم که خوب نشم. این ناخوشی را دوست دارم. ناخوشی مثل آدامس چسبیده به آستین کت ام. هرجا میرم، با منه. می شینم مریض ام. پامیشم مریض ام. راه میرم مریض ام. وایمیسم مریض ام. حرف میزنم مریض ام. ساکت ام مریض ام. ناخوشی واسه ام یه شغله. مثل لحاف دوزی. لحاف دوزی بهترین شغل دنیاست، چون موقع فروش اش هم خوابیدی. نمیدونم وبلاگ منو کی می خو نه. کسی را ندارم که برایش دلبری کنم. ابن هیثم یه چیزی گفته داوینچی از دهان اش قاپ زده. آدمی با سرش راه میره نه پاش. همه ی دوستهام عکاس اند غیر من . اونها خوب بلدن عقب برن، جلو بیان، اینور برن، اونور برن تا بالاخره زاویه ی دلخواهشونو پیدا کنن. من هرگز نتوانستم زاویه امو پیدا کنم. واسه ی همینه چند ساله کارم شده پرورش علف هرز. بد نیست.

جمعه 2 فروردین1387- 5:58 PM - آرش

این بهار که می گویند چنین است و چنان است و همه عالم را زنده و بیدار و سر خوش می کند با وعده آن همه سبزی و جوانه و آن باد صبای معروفش که آنقدر تعریف می کنند از وقتی آمده دل ما را که پاک پاییزی کرده که اگر سال از بهارش پیداست بوی ارحمان ما همین سر چراغی اول سالی در آمده با این باد صبایش که حداقل یک خبر از یار ما نمی آرد.